Audyt SEO WordPress: 6 kontroli strony, nie ustawień wtyczki
Krótka odpowiedź: audyt SEO WordPress sprawdza stronę, którą twoja witryna naprawdę wysyła, bo tylko to dostają wyszukiwarki, a nie ustawienia wpisane we wtyczce. Otwierasz jeden wpis i czytasz jego tytuł, meta opis, canonical, reguły robots, mapę witryny i dane strukturalne, a potem porównujesz je z tym, co miało zostać ustawione. Zrobisz to czterema wierszami
curlalbo darmowym skanem w SEOgrinder, niezależnie od tego, jakiej wtyczki używasz. Czysta strona usuwa przeszkody, ale nie obiecuje pozycji.
Czym jest audyt SEO WordPress i dlaczego czytasz stronę, a nie ustawienia?
Audyt SEO WordPress otwiera publiczną stronę twojej witryny tak, jak robi to odwiedzający lub robot, i zgłasza, co znajduje w HTML oraz w odpowiedzi serwera: jaki tytuł, jaki opis, jaki adres canonical, jakie reguły robots, czy istnieje mapa witryny i czy są dane strukturalne, które da się odczytać.
To coś innego niż ekrany wtyczki SEO. Ekran ustawień pokazuje to, co zostało wpisane. Strona pokazuje to, co dotarło. Między jednym a drugim stoją motyw, inne wtyczki, kopie z pamięci podręcznej i sam WordPress, a każdy z nich może zmienić lub pominąć to, co miało zostać wysłane. Strona Google o meta opisach wymienia nawet WordPress wśród systemów, w których możesz nie edytować HTML bezpośrednio, tylko pracować przez stronę ustawień.
Ten artykuł pokazuje, jak w kilka minut odczytać wynik, dla dowolnej wtyczki, i czego kontrola z zewnątrz nie powie. SEOgrinder to nasze narzędzie, które budujemy. Planujemy własną wtyczkę do WordPressa, ale jeszcze jej nie ma, a do wszystkiego poniżej wystarczy samo narzędzie w przeglądarce.
Kto zapisuje coś w HTML strony WordPress?
Te same znaczniki mogą ruszać cztery ręce. Dlatego same ustawienia nigdy nie mówią, jaki będzie wynik.
- Sam WordPress. Rdzeń zapisuje część znaczników bez żadnej wtyczki. Jego funkcja
rel_canonical()jest opisana jako „Outputs rel=canonical for singular queries” (developer.wordpress.org), czyli dotyczy pojedynczych treści, takich jak wpisy i strony, a nie archiwów. Od wersji 5.5 rdzeń udostępnia też indeks mapy witryny pod adresem/wp-sitemap.xmli wskazuje go w pliku robots.txt (ogłoszenie zespołu rdzenia z 22 lipca 2020). - Wtyczki i motywy, przez filtry. Dokumentacja funkcji
wp_get_document_title()wymienia cztery filtry zmieniające tytuł, a filtrwp_robotsrobi to samo z meta tagiem robots (tytuł, robots). Może ich użyć każda wtyczka i każdy motyw. - Motyw. Znaczniki w nagłówku są wypisywane przez hak
wp_head. Dokumentacja mówi, że choć zależy to od motywu, hak jest szeroko wspierany. Nasza interpretacja: motyw, który nigdy go nie wywołuje, nie wypisze niczego, co się do niego podpina. - Pamięć podręczna. Cache strony lub CDN może wydać starszą kopię HTML niż ta, którą dziś dałyby twoje ustawienia.
Audyt SEO WordPress: sześć rzeczy do przeczytania na stronie
Użyj wpisu, a nie tylko strony głównej. Przeczytaj te sześć punktów w tej kolejności.
1. Tytuł
Szukaj jednego <title>, który jest właściwy dla tej strony. Strona Google o linkach tytułowych radzi unikać w tytułach „repeated or boilerplate text”, czyli powtarzanego lub szablonowego tekstu. Jeśli wtyczka używa szablonu tytułu, przeczytaj wynik na wpisie, na stronie i na stronie głównej bloga.
2. Meta opis
Znacznik <meta name="description"> jest dla Google opcjonalny: Google „will sometimes use” go w snippecie, gdy opisuje stronę lepiej niż tekst strony (dokumentacja snippetów). Ta sama strona mówi: „Identical or similar descriptions on every page of a site aren't helpful when individual pages appear in search results.” Jeśli opisy są wpisane we wtyczce, a w HTML żaden się nie pojawia, coś między ustawieniami a stroną je połknęło.
3. Canonical
Szukaj dokładnie jednego <link rel="canonical"> z pełnym adresem https, który na zwykłej stronie wskazuje samą stronę. Strona Google o canonical zaleca canonical wskazujący na siebie na stronie kanonicznej oraz adresy bezwzględne zamiast względnych. Dwa canonical z różnymi adresami przeczą sobie, więc coś zapisuje drugi; ustal, co.
4. Reguły robots
Reguły żyją w trzech miejscach: w meta tagu robots w HTML, w nagłówku odpowiedzi X-Robots-Tag (nigdy nie widać go w źródle strony) i w /robots.txt. Szukaj noindex na każdej stronie, która ma być znajdowalna.
Klasyczny przypadek w WordPressie to pole „Discourage search engines from indexing this site” (tak brzmi w angielskim interfejsie i dokumentacji) w sekcji Ustawienia, Czytanie. Dokumentacja (ostatnia aktualizacja 8 czerwca 2024) mówi, że zapisuje ono <meta name='robots' content='noindex,nofollow' /> w nagłówku, „if wp_head is used”, oraz że „it is up to search engines to honor your request”. Ogłoszenie rdzenia dodaje, że przy tym ustawieniu mapy witryny są wyłączone. Jedno pole, dwa skutki, oba widoczne na stronie.
Sam tag robots to jeszcze nie alarm. 4 listopada 2026 uruchomiliśmy poniższe polecenie na https://wordpress.org/news/: jedynym tagiem robots był tam <meta name='robots' content='max-image-preview:large' />, bez noindex. Gdy reguły się wykluczają, Google stosuje surowszą: „the more restrictive rule applies” (meta tag robots). Zapomniany noindex wygrywa więc z każdym ustawieniem wtyczki.
W przypadku robots.txt czytaj plik, a nie ustawienie: WordPress potrafi go wygenerować (do_robots(): „Displays the default robots.txt file content”), a kod może go zmienić przez filtr robots_txt (funkcja, filtr).
5. Mapa witryny
Szukaj mapy witryny, która odpowiada kodem 200, wymienia strony, które mają być w wyszukiwarce, i jest ogłoszona w robots.txt wierszem Sitemap:. Adres z rdzenia to /wp-sitemap.xml; wtyczka może użyć innego, więc idź za wierszem z robots.txt. Mapa witryny nie jest obietnicą: Google mówi, że „doesn't guarantee that all the items in your sitemap will be crawled and indexed” (przegląd map witryn).
6. Dane strukturalne
Szukaj bloków <script type="application/ld+json">, które da się sparsować i których typy pasują do strony. Google zaleca JSON-LD wszędzie tam, gdzie pozwala na to twoja konfiguracja (wprowadzenie do danych strukturalnych). Uszkodzony zapis jest ignorowany, więc sama obecność niewiele dowodzi.
Jak przeprowadzić kontrolę: cztery wiersze albo jeden skan
Z wiersza poleceń. Podstaw adres jednego ze swoich wpisów. Pierwszy wiersz wypisuje każdy pasujący znacznik: tytuł, opis i canonical powinny pojawić się po jednym razie (kilka bloków JSON-LD jest w porządku), a pierwszy wiersz z tytułem to tytuł strony. Pozostałe pokazują nagłówek, robots.txt i status mapy witryny z rdzenia.
curl -s https://example.com/moj-wpis/ | grep -o -i -E '<title>[^<]*</title>|<meta[^>]*name=.(description|robots).[^>]*>|<link[^>]*rel=.canonical.[^>]*>|<script[^>]*ld\+json[^>]*>'
curl -sI https://example.com/moj-wpis/ | grep -i x-robots-tag
curl -s https://example.com/robots.txt
curl -s -o /dev/null -w "%{http_code}\n" https://example.com/wp-sitemap.xmlW SEOgrinder. Jest darmowy i nie wymaga konta.
- Otwórz SEOgrinder, wpisz adres publicznego wpisu lub strony i uruchom analizę.
- Przeczytaj zakładkę Zadania. Wypisuje znaleziska posortowane według wpływu, na przykład „Brak meta opisu”, „Brak znacznika canonical”, „2 różnych znaczników canonical”, „Strona jest wykluczona z Google”, „robots.txt blokuje ten adres URL”, „Nie znaleziono mapy witryny”, „Brak danych strukturalnych”.
- Otwórz Strona w Google. Karty pokazują, co znaleziono, a nie tylko to, co jest błędne: Tytuł i opis pokazuje tekst obu znaczników, Indeksowanie mówi, czy stronę można zaindeksować, jaki ma status HTTP, czy robots.txt ją dopuszcza i czy jest w mapie witryny, Canonical podaje adres i to, czy „Wskazuje na siebie”, a Dane strukturalne wymieniają typy i liczbę bloków JSON-LD.
- Zmień ustawienie w WordPressie, opróżnij cache strony i kliknij Sprawdź ponownie. Raporty są przechowywane w pamięci podręcznej do 24 godzin.
SEOgrinder czyta to, co dostaje każdy odwiedzający. Nie loguje się do WordPressa, nie widzi twoich ustawień i nie mówi, która wtyczka zapisała dany znacznik.
Co mówią strony wtyczek, a co potwierdzi tylko strona
Na wordpress.org duże wtyczki SEO opisują swoje zadania własnymi słowami. Yoast SEO wymienia „Canonical URLs to prevent duplicate content issues” i „Advanced XML sitemaps for clear site indexing” (strona wtyczki). Rank Math wymienia „16+ Schema types to add rich results in a few clicks” (strona wtyczki). All in One SEO wymienia „automatic canonical URLs and per-post canonical tags to prevent duplicate content” (strona wtyczki). Wszystkie trzy mają tagi schema, seo i xml sitemap (sprawdzone 4 listopada 2026).
Takie zdania mówią, jakie zadania oferuje wtyczka. Nie mówią, co zawiera twoja strona dziś, bo to zależy od twoich ustawień, motywu, innych wtyczek i pamięci podręcznej. Nie testowaliśmy tych wtyczek i nie zestawiamy ich ze sobą; nic tutaj nie twierdzi, że jedna zapisuje lepszy HTML niż druga. Jedynym dowodem jest strona.
Czego kontrola z zewnątrz nie powie
- Czy Google zaindeksował stronę. Skan pokazuje, co twój serwer wydaje teraz. Narzędzie do sprawdzania adresów URL (URL Inspection) „provides information about Google's indexed version of a specific page”, a ta sama strona ostrzega: „Your page may have changed or become unavailable since Google last saw it.”
- Kto zapisał znacznik. Widzisz znacznik, ale nie to, czy wypisał go rdzeń, motyw czy wtyczka. Nasza rada: na kopii witryny wyłączaj podejrzanych po kolei.
- Pozycji. Żadne narzędzie nie obieca miejsca w wynikach.
- Niczego za logowaniem. SEOgrinder sprawdza tylko strony publiczne.
Najczęstsze błędy
- Ocenianie po ekranie ustawień. Pokazuje to, co zostało wpisane, a nie to, co dotarło.
- Sprawdzanie tylko strony głównej. Wpisy, strony, archiwa i kategorie pochodzą z różnych szablonów, a własna funkcja canonical rdzenia działa tylko na pojedynczych treściach. Przeczytaj wpis, stronę, stronę główną bloga i kategorię.
- Zostawienie zaznaczonego „Discourage search engines” po starcie. Według dokumentacji zapisuje ono tag noindex, a według ogłoszenia rdzenia wyłącza mapy witryny rdzenia.
- Dwóch autorów jednego znacznika. Druga wtyczka albo motyw dodaje kolejny canonical. SEOgrinder zgłasza stronę, która podaje więcej niż jeden różny adres.
- Czytanie starej kopii. Opróżniaj cache po każdej zmianie i używaj w SEOgrinder Sprawdź ponownie.
- Uznawanie „znacznik jest” za „znacznik jest dobry”. Canonical może wskazywać stronę, która nie odpowiada („Canonical wskazuje na niedostępną stronę”), a mapa witryny może wymieniać adresy, które przekierowują.
Najczęstsze pytania
Czy potrzebuję kolejnej wtyczki, żeby zrobić audyt SEO WordPress?
Nie. Kontrola z zewnątrz niczego nie instaluje. Do wierszy curl wystarczy terminal, a do SEOgrinder sam adres.
Czy ma znaczenie, czy używam Yoast, Rank Math czy All in One SEO?
Nie dla kontroli. Czyta ona wydaną stronę i nie pyta, która wtyczka ją napisała. Co oferuje dana wtyczka, stoi na jej własnej stronie na wordpress.org; co zawiera twoja strona, pokaże tylko strona.
Dlaczego brakuje meta opisu, chociaż jest wpisany we wtyczce?
Nie widzimy twojej witryny, więc to są przyczyny do wykluczenia, a nie diagnoza: stara kopia z cache; motyw, który nie wywołuje wp_head; opis ustawiony dla innego rodzaju strony niż ta sprawdzana; inna wtyczka albo motyw, który go nadpisuje.
Twój następny krok
Weź jeden wpis ze swojej witryny i uruchom cztery wiersze albo darmowy skan w SEOgrinder. Napraw najpierw ten znacznik, który różni się od twojego zamiaru, opróżnij cache i kliknij Sprawdź ponownie. Szerszą listę kontroli znajdziesz w naszej checkliście SEO.